Wat is een brand portal?
Een brand portal is de etalage van je beeldbank: één link waar partners, pers en collega's goedgekeurd merkmateriaal halen, zonder account.
Op dit eigenste moment zet iemand ergens je logo op iets. Een sponsorwand, een flyer met jullie logo naast het zijne, een nieuwsartikel. Waar haalde die persoon het bestand? Heb je daar geen goed antwoord op, dan is het eerlijke antwoord waarschijnlijk "Google Afbeeldingen". En waarschijnlijk de versie van voor de rebranding.
Een brand portal lost dat op. Het is een geselecteerde, meestal publieke webpagina waar iedereen die je merkmateriaal nodig heeft (een collega, een verdeler, een journalist, een bureau) de goedgekeurde versies haalt, zonder account, zonder aanvraag en zonder telefoontje. Het logopakket, de richtlijnen, de lopende campagne, de persfoto's: alles zit achter één link die altijd actueel is.
Het belangrijkste woord is geselecteerd. Een portal is niet je bibliotheek, maar de etalage ervan. Daarachter zit de volledige collectie: de versies, de rechten, het archief van 40.000 foto's. Vooraan staat de kleine, gecontroleerde selectie waarmee je de wereld je merk wil laten gebruiken.
Onthoud dat onderscheid (de portal om te verdelen, de bibliotheek als de plek waar alles officieel bewaard wordt), want het bepaalt wat je koopt en hoe je het beheert.
Welk probleem een brand portal oplost
Merkmateriaal heeft een probleem met zijn publiek: de mensen die het het hardst nodig hebben, werken het verst van het designteam.
Een verdeler die een campagne lokaal aanpast. Een journalist met een deadline. Een congresorganisator die je logo op een sponsorwand zet. Een nieuwe collega die aan zijn eerste presentatie werkt. Geen van hen heeft een plaats in je assetbibliotheek, en geen van hen zou er een nodig moeten hebben. Zonder officiële route nemen ze dus de onofficiële: een oude e-mailbijlage, Google Afbeeldingen, een screenshot van je eigen website. Het verkeerde logo op de sponsorwand was geen kwaad opzet. Het was gewoon de snelste optie.
Een portal wint dus maar op één manier: door sneller te zijn dan de omweg. De goedgekeurde versie moet de makkelijkste versie zijn om te krijgen. Dat is het hele ontwerpprincipe, en het verklaart het meeste van wat volgt.
Wat er op een brand portal hoort
Minder dan je denkt. Een portal wordt beoordeeld op hoe snel een vreemde met het juiste bestand vertrekt, dus elk extra onderdeel concurreert met alle andere. De basisset:
- Het logopakket. Elke goedgekeurde variant, in de formaten die niet-designers echt gebruiken: eerst PNG en SVG, daarna de drukformaten, met één regel over welke variant waar hoort.
- Kleur en typografie. Waarden die mensen kunnen kopiëren, geen PDF die ze geacht worden te lezen.
- Richtlijnen. Kort, visueel, op de pagina zelf. Steek je ze in een PDF van 60 pagina's om te downloaden, dan leest niemand ze nog.
- Goedgekeurde fotografie en illustraties. De beste selectie, vrijgegeven voor het publiek van de portal, met de gebruiksvoorwaarden zichtbaar bij elk asset.
- Sjablonen. Voor de twee of drie documenten die mensen echt maken: de presentatie, de one-pager, het kader voor social.
- Persmateriaal. Boilerplate, portretten van het management en productbeelden, in de resoluties waar journalisten echt om vragen.
- De lopende campagne. Voeren partners of regio's je campagnes uit, geef hun dan de actuele kit, en alleen die.
En wat hoort er niet op? Het archief, werkbestanden, alles wat niet goedgekeurd of al verlopen is. Wat je weglaat, bepaalt een portal evenzeer als wat je toont.
Portal vooraan, bibliotheek erachter
Een portal blijft alleen betrouwbaar als er iets achter zit dat hem bijhoudt. Dat is de bibliotheek, de laag voor digital asset management.
Zo verdeel je het werk:
| De portal | De bibliotheek erachter | |
|---|---|---|
| Publiek | Iedereen, meestal zonder account | Het marcom-team |
| Inhoud | De goedgekeurde selectie | Alles |
| Beantwoordt | "Geef me het actuele logo" | "Zoek de foto van 2019" |
| Verandert door | Selectie | Het dagelijkse werk |
| Vertrouwen komt van | Altijd actueel zijn | Versies, rechten, uit roulatie halen |
Dat beide lagen verbonden zijn, maakt dat een portal op lange termijn blijft werken. Is de portal een live weergave van de bibliotheek, dan pas je een asset één keer aan en is het overal bijgewerkt: de campagnekit is meteen vernieuwd, de foto die je uit roulatie haalde staat niet meer op de perspagina, en de pagina met richtlijnen toont het nieuwe logo zodra het goedgekeurd is. Onderhoud je de portal apart (een map met uploads, een pagina op de website), dan loopt hij vanaf dag één achter. En een portal die misschien verouderd is, vertrouwen mensen niet meer.
Daarom zie je een brand portal best als een functie van brand asset management, niet als een apart product dat je koopt. Er bestaan losse portaltools, maar die brengen precies het probleem terug dat ze moesten oplossen: je houdt hetzelfde logo bij in twee systemen, en het ene loopt altijd achter op het andere.
Eén portal of meerdere?
"De brand portal" blijken er in de praktijk meestal meerdere te zijn, omdat elk publiek iets anders mag zien:
- Publiek: persmap, logopakket, basisrichtlijnen. Voor iedereen, zonder login.
- Partners en verdelers: campagnekits, sjablonen voor co-branding, productfotografie. Afgeschermd via een link of lichte toegang, vaak per regio of per partner.
- Intern: alles hierboven, plus sjablonen en materiaal voor interne communicatie, bereikbaar zonder dat iemand het DAM-systeem moet leren kennen.
De werking zou in alle drie gevallen identiek moeten zijn: geselecteerde weergaven van één bibliotheek, die alleen verschillen in wat ze tonen. Rekent je platform externe kijkers per gebruiker aan, dan loopt het model precies hier vast, want portals bedienen net het publiek dat nooit in een licentietelling zou mogen opduiken. Wat kost een DAM-systeem legt uit hoe leveranciers daarin verschillen.
Een woordje over de term
Kwam je hier via een zoekopdracht, dan is dit goed om te weten: "brand portal" heeft een tweede leven. Heel wat bedrijven noemen hun loginpagina voor leveranciers of partners een brand portal, en retailplatformen gebruiken de term voor de dashboards van hun verkopers. Dat zijn systemen om accounts te beheren. Met het verdelen van merkassets hebben ze niets te maken. Stuurde iemand je dus een link om ergens in te loggen, dan gaat dit artikel over iets helemaal anders. Wil je voorkomen dat het verkeerde logo de ronde doet? Dan zit je hier goed.
Veelgestelde vragen
Wat is een brand portal?
Een brand portal is een geselecteerde pagina, meestal publiek of met lichte toegangscontrole, waar collega's, partners, verdelers en pers goedgekeurd merkmateriaal downloaden: logo's, richtlijnen, fotografie, sjablonen en de actuele campagnekits. De portal is de laag waarmee je verdeelt binnen je brand asset management, met een assetbibliotheek erachter die alles actueel houdt.
Is een brand portal hetzelfde als een DAM?
Nee. Een DAM is de volledige bibliotheek (alles wat een team maakt, met zoeken, metadata, rechten en versies) en wordt vooral door het marketingteam gebruikt. Een brand portal is een geselecteerde weergave van die bibliotheek voor alle anderen. De portal is de etalage, de DAM is het magazijn. Goed opgezet vormen ze één systeem, geen twee.
Heb je een aparte tool nodig om een brand portal te bouwen?
Liefst niet. Is de portal een live, geselecteerde weergave van je assetbibliotheek, dan komt elke aanpassing in de bibliotheek automatisch in de portal terecht, en daardoor blijft hij betrouwbaar. Een portal die je apart onderhoudt, of het nu een losse tool is of een zelfgebouwde webpagina, loopt vanaf dag één achter op de bibliotheek.
Wat moet er op een brand portal staan?
Het materiaal waarmee buitenstaanders en niet-designers je merk toepassen: het logopakket in alledaagse formaten, kleur- en letterwaarden om te kopiëren, korte visuele richtlijnen, goedgekeurde fotografie met zichtbare gebruiksvoorwaarden, sjablonen voor de paar documenten die mensen echt maken, persmateriaal en de actuele campagnekit. Het archief blijft in de bibliotheek erachter.
Moet een brand portal publiek zijn?
Het deel met de persmap wel: journalisten en eventorganisatoren vragen geen account aan, die gebruiken Google. Campagnekits voor partners en interne sjablonen zitten meestal achter afgeschermde links. De test is voor elk publiek dezelfde: de goedgekeurde versie moet makkelijker te krijgen zijn dan de omweg.